• 24 November - 15 December
  • 12 January - 12 January

De Waterwolfstam van de Leeghwatergroep heeft afgelopen weekend zich in het zweet gewerkt op de Wadden. Op vrijdagavond 20.00 uur  verzamelde de stam zich op de Willem Jacob in Harlingen. De Willem Jacob is een in 1889 gebouwde, 75 ton zware en 26 meter lange klipper. Met deze klipper gingen de leden een weekend het wad op.

start strontrace balkje

Vrijdag 21 september 2012

Na een korte uitleg en introductie door schipper Tsjerk werd besloten dat ze met het schip naar Kornwerderzand zouden zeilen om de volgende dag echt de Waddenzee over te steken. Alle hens aan dek dus om in het donker de zeilen te hijsen. Hierbij kregen de loodschen uitleg van Henny, een jongedame uit Basel, die de maat was. Het hijsen van zeilen op een klipper bleek toch iets andere koek dan het hijsen van zeilen op een lelievlet. Met vereende krachten werd er aan lieren gedraaid en aan touwen gehangen. Overigens zonder echt duidelijk te zien wat er nu precies gebeurde in de duisternis.

Hans en Dick kregen nog de eer en het vertrouwen van de schipper hem te moeten bijlichten met een schijnwerper, zodat we niet tegen boeien aan zouden varen. Het weer was ondertussen van redelijk vochtig in behoorlijk vochtig veranderd, met als gevolg dat de meeste leden hun toevlucht benedendeks hadden gezocht. Daar vermaakten de leden zich prima met spelletjes als Jungle race, black stories en Weerwolven van Wakkerdam tot in de late uurtjes.

Zaterdag 22 september 2012

Een, voor sommigen, korte nacht werd nog korter door de wekker van Remko. Om 7.00 uur besloot ondergetekende zich uit de kooi te wurmen (het was nogal krap), om de net zo krappe wc te bezoeken. Daarna werden de voorbereidingen getroffen voor het ontbijt, zodat bijna iedereen om 8.00 uur 's ochtends aan het ontbijt zat. Het weer was ondertussen beter geworden. De vochtigheid was uit de lucht en de wind was flink aangetrokken naar 5 Bft. Prima zeilweer dus. Reinier zocht het nog even hoger op om enkele vallen uit de knoop te halen.

Tijdens het ontbijt verliet de Willem Jacob de haven van Kornwerderzand, zodat niet lang daarna de zeilen weer gehesen konden worden. Waar de één daarna besloot de binnenkant van de oogleden te bekijken, liggend op het dek, vond de ander het leukere om de handen uit de mouwen te steken. Met behulp van de geduldige uitleg van Tsjerk en Henny leerden deze mensen de grove kneepjes van het vak. Bakstagen verzetten, zijzwaarden bedienen, zwaardtalies in de gaten houden, neerhalers bedienen, sprietboom laten zakken, het schip sturen etc. etc. Gelukkig voor de schipper en maat hebben alle leden van de Waterwolfstam toch een flinke zeilervaring en wisten de meesten wel een beetje wat ze moesten doen en waar ze op moesten letten, of, zoals Henny het zei: "Best prettig zo'n weekendje waar je weinig hoeft te doen."

Onderweg trok de wind beetje bij beetje aan, zodat de schip af en toe flink schuin ging. "Onze favoriete binnenhuisarchitect Jan de Beaufort is weer bezig geweest" was de beste omschrijving van Tsjerk om het interieur van de Willem Jacob tijdens deze zaterdag te beschrijven.

In de namiddag kwamen we aan de buurt van Terschelling en werd besloten een zandplaat op te zoeken om daarop droog te leggen. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, maar uiteindelijk kwamen de Willem Jacob toch aan de grondd te liggen, een paar honderd meter verwijderd van de Brandaris. Fleur, Dick en Karst wilden de eerste zijn die het wad gingen bewandelen en dus trotseerden ze met opgestroopte broekspijpen het water van de Waddenzee. 

In de kombuis was men ondertussen bezig met het maken van een heerlijke stampot rauwe andijvie (zonder gehaktbal, maar met rookworst!).  Na het eten ging de gehele stam het wad op, om met de Willem Jacob en de bemanning de groepsfoto te maken. De schemer begon op dat moment in te vallen en was er ruimte voor vrije tijd. Sommigen gingen wandelen op het wad, anderen besloten te gaan zwemmen en er was nog een groep dat spelletjes ging spelen op de Willem Jacob. Tenslotte besloot nog een groep Loodschen West-Terschelling onveilig te maken.

Zondag 23 september 2012

Wederom na een korte nacht zaten de loodschen, dit maal een half uurtje later, aan het ontbijt. Het weer was fris en windstil. Schipper Tsjerk besloot daarom om de dag te beginnen met een safari. Speciaal voor de stadse loodschen besloot hij langs een zandplaat te varen waarvan hij wist dat er zeehonden lagen. Tijdens het varen naar de plaat waren de loodschen nog behoorlijk luidruchtig wanneer ze een zeehond zagen. Deze herrie verstomde beetje bij beetje toen ze de zandplaat met de grote groep zeehonden in het zicht kregen en de plaat naderden. Uiteindelijk brak het meest stille moment van het weekend aan, toen de loodschen met ingehouden adem de zeehondenkolonie aanschouwden en foto's ervan maakten. Meest stille moment? Jazeker, want 's nachts was de slaapruimte één grote verzameling van ronkende en zagende geluiden.

Na deze safari keerde de Willem Jacob terug naar de vaargeul om de overtocht terug naar Harlingen te aanvaarden. Ook nu weer was er een groep mensen die besloten nog even bij te komen en een groep die zich meteen vol overgave stortte op het werk aan boord. Onderweg werd het schip nog enkele malen geconfronteerd met het gebrek aan kennis van de vaarregels bij andere schepen, met als climax een man die met een polyester bootje besloot dat hij voorrang zou hebben op de 26 meter lange en 75 ton zware Willem Jacob onder het mom dat hij zijn zeilen over bakboord had staan. Hierbij vergetend dat klein wijkt voor groot gold. Het leverde in ieder geval veel hilariteit op onder de loodschen.

Na het wad overgekruisd te hebben, voer de Willem Jacob de haven van Harlingen binnen. Hierbij voer hij nog bijna een veerdienst binnen, omdat je altijd zal zien dat de lijnen op cruciale momenten in de war raken. Al met al heeft Tsjerk zijn schip keurig netjes aan de kant gelegd. Na de afsluitende speech en toost, gingen de leden moe maar voldaan weer richting huis. Een ervaring rijker.

(foto's zijn onderweg)